Fabelhaft ende Fantastico!! Sijntje heeft weer een volle buik.

Sijntje krijgt van die warmteplaatjes van me bij haar mandje en de anderen weten dit ondanks de zomerse warmte ook te waarderen. Sijntje ligt achterin tegen eentje aan.

Iedereen die te maken heeft gehad met een ziek of zeer oud dier met een slechte eetlust kent de gevoelens van wanhoop wanneer het niet lukt om je dier te laten eten. Wanneer dit niet lukt, wéét je dat het einde echt gaat naderen. In de afgelopen jaren hebben we al zo vaak afscheid van een dier moeten nemen. Het blijft altijd ongelooflijk moeilijk om het besluit te nemen om je dier te laten euthanaseren. Te lang doorsukkelen met te weinig kwaliteit van leven mag je je dier niet aandoen maar het te snel opgeven en in principe je dier de kans op nog een x-periode kwaliteit van leven te ontnemen, mag ook niet. Een van de vuistregels is - luisteren naar je dier. Wil het zelf nog verder? En - heb je werkelijk alles geprobeerd?

Toen onze mooie Rooster stervende was en ik in tranen en wanhopig bij een vriendin aan de telefoon hing omdat hij helemaal niets meer wilde eten, vroeg zij mij: "Wat denk je dat hij zelf zou willen?" Dit zal ik nooit vergeten, wat was dat een goed advies van Rudolphine! We hebben onze Rooster die dag laten gaan. Het is al zes jaar geleden en het verdriet zal helaas nooit overgaan. Hij was te jong.

De laatste dagen ging het eten bij Sijntje behoorlijk moeizaam en een van de bijkomende gevolgen is dat ze dan weer obstipatie ontwikkelt omdat ze Isogel door haar eten moet hebben. Gisteren is ze bevallen van twee mini-keuteltjes en heeft ze wat Isogel binnengekregen dus ik heb/had goede hoop dat ze vandaag er geen narigheid van gaat krijgen. Vanaf vrijdagavond geef ik haar, naast haar gewone pillen, ook een klein stukje van een pilletje Darmmild van Wapiti. Ik heb een proefverpakking voor haar aangevraagd omdat dit middel een gunstig effect op de stoelgang zou kunnen hebben. Het is dus voor mensen bedoeld en het is best eng om zoiets uit te proberen maar laxeermiddelen zijn een drama bij Sijntje. De laatste keer bevuilde ze zich doorlopend en als het iets langer had geduurd was de balans tussen kwaliteit van leven en hoop op verbetering echt doorgeslagen naar moeten laten inslapen. Gelukkig kwam Sijntje er doorheen naar heel veel uren lekker bij mij in een soort draagzak op schoot hebben liggen spinnen. Nu ligt ze er ook zo weer bij. Niet in handdoeken omdat ze vies zou zijn maar in mijn nieuwe wollen omslagdoek (we zijn allebei koukleumen).

Vanmorgen ontdekte ik dat de Cerenia op was. Van de week was ik nog van plan om dat te halen samen met de Incurin tegen incontinentie voor Eesz maar toen bleek dat er voor haar nog zo'n doosje was, ben ik de hele Cerenia voor Sijntje vergeten. Het wordt ook zo onlogisch verpakt. De grootste verpakking bestaat uit vier tabletjes. Die van 24 mg breek ik in vieren zodat zij de juiste dosering krijgt en zo kan je er gelukkig langer mee voort. Zonder Cerenia was het onmogelijk om haar iets te laten eten, vannacht was er ook al geen kruimel ingegaan, dus ik ging uitzoeken bij welke dierenarts ik dit middel (het is natuurlijk zondag) kon afhalen. De dienstdoende dierenarts deed niet moeilijk, soms willen ze namelijk per se dat je met je diertje langskomt op consult, niet leuk voor het dier en je portemonnee, maar Huibert was ondertussen aan het zoeken geslagen. Laat hij toch nog één tablet van 16 mg vinden! Ik kon geen houdbaarheidsdatum vinden en op het zakje stond dat het van juni 2013 was. Zo lang geven we haar dit middel dus al tegen de misselijkheid. Maar het is een wondermiddel. Als de misselijkheid ook onderdrukt wordt, eet ze uitstekend, zelfs meer dan wie van onze andere katten, uitgezonderd Jack dan. En dan zijn we weer uit de vicieuze cirkel want een volle maag onderdrukt ook misselijkheid.

Met een paar dierbare foto's van mij met Knuffelsijn.

Omdat Sijntje zo goed als 'bij me woont' moeten we soms stapelen want de anderen willen natuurlijk ook op schoot. De andere katten zijn Maverick en Jack.

Sijntje voelt af en toe zo koud aan

Sijntje was altijd al een koukleum maar met lekkere mandjes en haar eigen inventiviteit kwamen we altijd een heel eind.

Deze gewoonte van Sijntje heeft ons heel wat waterkokers gekost. Het kwam goed uit dat de waterkokers van de 'I love Holland' serie, het thema van onze keuken, een iets boller deksel heeft waardoor ze met deze gewoonte is gestopt. Maar goed ook dat ze dit niet meer probeert want ze is wel heel erg zwak aan het worden. Ze valt best vaak. Dat deed ze al voordat ze Diazepam voor een betere eetlust kreeg. Ik heb de dosering verlaagd en ze heeft de dagen daarna best goed gegeten. Vandaag vind ik haar minder, reden waarom ik hier wat aantekeningen maak.
Af en toe gaf ik haar al een handwarmertje in haar mandje maar nu heb ik het betere werk uit de kast gehaald.

Ik heb er heel wat van en ik verzamel ze na gebruik en wanneer er een eitje gekookt wordt, gaan ze erbij en zijn ze weer klaar voor gebruik.

Dit zijn de warmteplaatjes. Echt heel handig. Ze blijven zo'n acht uur lang warmte afgeven. Ze kunnen wel gevaarlijk zijn bij gebruik bij zwakke dieren zoals pasgeboren kittens en ernstig zieke dieren. Het is ook niet nodig om ze maximaal te verhitten (in de magnetron) en hoe dikker de laag stof erom heen is, is veiliger en hoe langer de warmteafgifte duurt.

Bij Sijntje staan de plaatjes achter haar mand in een redelijk besloten ruimte zodat de warmte blijft hangen. Ik heb meer van dit soort mandjes want Sijntje maakt nogal veel vies en dan kan ik haar zo weer een schone geven. Om mezelf een beetje schoon te houden, heb gebruik ik handdoeken wanneer ze bij me op schoot komt. Ze vindt het nog fijn ook om lekker ingepakt te worden.

Lekker ingepakt.

Vandaag kon ik het niet langer uitstellen - ik heb haar de eerste pil van een antibioticakuur moeten geven. Die had ik al een kleine week in huis maar ik wilde eerst nog wat anders uitproberen om haar van haar benauwdheid door slijmvorming af te helpen. Het hoestdrankje op homeopatische basis sloeg eerst heel goed aan maar vandaag vond ik dat ze meer nodig had. De lieve meid moet al zoveel slikken: Benekor voor haar nieren, Cerenia tegen de misselijkheid, Mirtazapine voor de eetlust (om de drie dagen) en de Diazepam, ook voor de eetlust. Ik hou in een boekje bij wat ik haar geef; soms 1/8 Diazepam en vaak de Mirtazapine vaker dan voorgeschreven. Alles staat of valt met haar eetlust en ik denk niet dat ze last heeft van de bijwerkingen. Haar een pil geven was vroeger geen feest; ze beet rustig in mijn vingers maar nu, als miss toothless, is dat dus geen probleem meer. Het geven is ook in een paar seconden gebeurd. Ik doe de kleine stukjes bij elkaar in een balletje Easypill en dat gaat heel makkelijk.

Dit boekje was van mijn moeder. Ideaal om er aantekeningen in te maken, past perfect in onze nieuwe keuken en het is een dierbare herinnering aan mijn moeder.

Sijntje mee op vakantie

Dat hadden we nooit durven dromen, dat Sijntje ook dit jaar weer met ons mee op vakantie zou gaan. Zo slecht als het met haar is geweest, zo ziek, zo misselijk, de vochtinfusen etc. maar het gaat al een hele tijd heel goed met haar. Haar medicatie is wel zo hoog mogelijk maar met wat kunst- en vliegwerk om haar aan het eten te houden, zijn we toch maar zo ver gekomen dat ze weer geniet van de vakantie. En wij met haar want ze is een heel gezellig en makkelijk katje om bij je te hebben. We zijn 's morgens een minuutje bezig met het toedienen van haar medicijnen (Mirtazapine, Cerenia, Diazepam, Fortekor en Pronefra) en na een kwartiertje heeft ze dan al zin in eten. Daar doe ik dan vaak wat Isogel doorheen tegen de obstipatie en na haar wandelingetjes kruipt ze lekker in haar holmandje voor een tukje. 's Nachts slaapt ze onder de lakens of dekbed, afhankelijk van de temperatuur, maar omdat Sijntje een geboren koukleum is, kruipt ze er altijd onder.

Sijntje in het groen vanmorgen. Foto van Huibert.

Verschil moet er wezen: Sijntje aan haar maaltijd op tafel en de honden als toekijkers.

Voor een diertje met haar ziektegeschiedenis ziet ze er nog fantastisch uit.

Sijn is onder en boven de wet dus ze mag ook op het aanrecht eten. Als ze maar eet dan is haar en ónze dag goed.

Als ze niet bij mij terecht kan, zit ze graag bij Huibert. Deze foto is nog van thuis.

We zitten in een hondvriendelijk huisje dus met een afgezette tuin waar Sijntje wanneer ze zou willen wel uit zou kunnen maar ze is aanhankelijker dan ondernemend dus het tuigje dat ze de eerste dagen droeg is al af. De bench waar Polly is zit, hoort bij het huisje. Je mag maar hoeft ze niet te gebruiken. Polly voelde zich er meteen thuis in. Ideaal want dan kunnen we ook eens samen weg zonder haar mee te nemen. Ze loopt uitstekend naast de fiets maar om haar niet over te belasten gaan we dan niet ver weg.

Natuurlijk staat het deurtje wanneer wij thuis zijn, open.

Easypil blijkt ook handig om een daarmee verpakte pil te geven

Wat een feest!!! Ik heb een oplossing gevonden voor het diervriendelijker geven van de pillen aan Sijntje. Onze lieve Sijntje heeft ernstig nierfalen maar met medicatie en heel veel kleine hapjes iedere dag komen we een heel eind. Alleen werd het geven van al die pilletjes, vooral kwartjes van al kleine tabletjes, steeds moeilijker. In mijn vingers bijten, wat vroeger haar specialiteit was, is geen probleem meer (nauwelijks nog iets over dat voor gebit kan doorgaan) is nu het probleem niet. Het arme dier gaat door iets in die pilletjes hevig speekselen. Het is maar een paar minuten per dag en de rest van de 24 uur brengt ze in alle comfort en meestal spinnend door, maar ik merkte aan mezelf dat ik het steeds moeilijker ging vinden om die stukjes pil te geven. Als een tabletje mooi achterin het keeltje valt, is er geen probleem maar juist omdat vooral de Cerenia zo klein en licht is, belandde het lang niet altijd op de juiste plek. Het bestaan van Easypil kende ik wel maar dat lustte ze niet en dus zeker niet nu ze zo vaak misselijk is door het nierfalen. Ik bedacht dat ik het hoge soortelijke gewicht van deze kneedpasta kon gebruiken zodat er geen contact hoeft te zijn tussen haar bekje en de pilletjes. Vanmorgen ging ik aan de slag en het kon niet voorspoediger verlopen. Ik kon de miniballetjes heel makkelijk achter in haar keeltje laten vallen, een zetje erachteraan met mijn vinger en klaar was Sijn. Haar ontbijt was niet zo in de smaak gevallen (ik denk dat ze geen makreel meer kan zien!) dus ik maakte iets anders op basis van stukjes rauwe sucadelap en wat Carnibest. Natuurlijk kregen de anderen ook een stukje alleen Shabanou liep haar stukje mis maar dat wilde ik opvangen door haar het eten dat Sijntje liet staan te geven - er was geen kruimel meer over!!

Wie ligt er weer met een lekker vol buikje bij me te spinnen?

Ons Sijnenkind.

Wat zaten wij in de rats het afgelopen weekend. Ik heb haar zelfs een dwangvoeding met Convalesce Dieet met een spuitje moeten geven. Maar ze is er weer. Vooral zaterdag was ze echt zielig. Ik kreeg haar niet aan het spinnen en dat is voor Sijntje heel vreemd. Ze spint normaal zo hard dat ze haar aan de andere kant van de kamer kan horen. Dat we haar een keer gaan verliezen, accepteren we. Alleen dan willen we wel heel graag dat zij onze eigen dierenarts hier thuiskomt en haar bij me op schoot laat inslapen. Maar goed, we zijn het weekend weer door.
De dosering van medicatie heb ik wel wat moeten verhogen. De Mirtazapine zou om de drie dagen moeten maar dat werkt niet goed genoeg. Ze moet goed blijven eten om de misselijkheid te onderdrukken. Eenmaal te misselijk, dan stort alles is. En ze heeft recht op kwaliteit van leven! Misselijkheid is geen pijn maar naar mijn idee zelfs erger. Pijn kan je best goed onderdrukken.
Sinds vorige week krijgt ze dagelijks een kwartje valium, ik dacht Diazepam 2 mg, ik kan even niet kijken want Sijntje ligt lekker bij me te spinnen. Dit doet het heel goed bij haar. Ze is een angstig diertje en dit middel werkt niet alleen de eetlust op maar onderdrukt ook angstgevoelens. Dat is echt merkbaar; ze is veel ondernemender.
Ze ging net aan de wandel en zette het op een mekkeren in haar 'verblijf', het felarium. Vanmorgen heeft ze naast het kwartje Mirtzapine ook een hogere dosering Cerenia gekregen. Ze kreeg meestal 6 mg maar nu geef ik 8 mg. Daarnaast het pammetje, inderdaad Diazepam 2mg, en 1 cc van een laxeermiddel voor huisdieren. Ik ben zo blij dat ze zich weer zoveel beter voelt. Ze staat nu brokjes te eten. Dat kan haar darmen nu wel hebben want eerder heeft ze vandaag haar makreelsalade (gerookte makreel van de visboer, rosbief lust ze niet meer, met Carnibest en Isogel) en daarna zelfs een flink stuk van die makreel gepaneerd met Isogel gegeten. Het kon nu zo omdat ze toch meer dan genoeg drinkt. Normaal moet je wel voorzichtig zijn met Isogel wanneer er niet veel vocht binnenkomt.
Ook krijgt ze nu tweemaal daags antibiotica omdat haar oude kwaal, neus en keeltje met teveel afscheiding, weer opspeelde. Dat is ook niet goed voor de eetlust.
De brokjes zitten er in en ze zit nu al weer bij mij te spinnen! Even een foto van onze hoofdpersoon in het felarium opzoeken.

Deze is wel van heel erg lang geleden. Dit hebben we ooit gemaakt zodat de moederpoezen de eerste drie weken in huiselijke gezelligheid hun kittens konden verzorgen. Het traliehekje is deels open zodat zij erin en -uit kunnen gaan en de kittens er veilig achter zitten.

Het is nu heel zorgwekkend

Woensdag 30 april
Arme Sijn. Het gaat de verkeerde kant op. Maandag en vandaag heeft ze een vochtinfuus gehad en m'n arme katje reageerde wel heel erg heftig op het miniprikje valium om de eetlust op te wekken. Ze heeft nu wel lekker haar buikje vol maar de klisma voor de obstipatie is niet voor herhaling vatbaar. Zeker niet in combinatie met de spierverslapper. Ze is nu toch wel zo smerig. Ze blijft poepen en ondanks dat ik haar steeds een schone bak geef, loopt ze door de inmiddels dunne ontlasting heen en komt ze dat af en toe bij mij 'afvegen'. Met schone handdoeken komen we een heel eind maar leuk is anders. Ik hoop dat deze narigheid voor haar beloond gaat worden met nog wat kwaliteit van leven. Haar darmen waren als kitten al een groot probleem en na jarenlang gesukkel en gedieet tegen de diaree, kreeg ik haar op dit gebied goed met de versvleesvoeding maar toen bleek ze gevoelig voor obstipatie te zijn geworden. Haar dikke darm bleek vandaag niet zo zeer het probleem. Haar dunne darm voelt niet goed en dat zou kunnen wijzen op darmkanker. Dit is niet zeldzaam bij katten maar wel bij onze katten. Ik ben bang dat het niet meer ontkennen valt dat we nu haar laatste periode ingaan en dat we het juiste moment moeten gaan bepalen om Sijntje te laten gaan. Omdat Sijntje aan de wandel was, was ik net van plan om schone kleren aan te trekken maar ze kwam nu weer eventjes bij me langs. Nog maar even wachten tot ze wat rustiger is geworden. Het prikje van de dierenarts zou niet zo lang werken. Dat was om ca. drie uur en nu zijn we bijna twee uur verder.
Donderdag 1 mei
Arme Sijntje heeft nog lang last gehad van haar darmen en ik heb de indruk dat de portie Hill's AD er toen al weer uit is gekomen. Haar ontlasting had eenzelfde weeïg luchtje. Vanmorgen kreeg ze naast haar kwartje Cerenia ook een kwartje Valium en ze heeft fantastisch goed gegeten! Zo ben je bang dat je haar moet laten inslapen omdat er te weinig kwaliteit van leven is en zo eet en spint ze alles weer bij elkaar. Ik heb vanmiddag even rauwe kippennekjes gehaald. Fijngehakt vindt zij ze meestal verrukkelijk.
Vrijdag 2 mei
Zo goed als ze gisteren at, zo slecht gaat dit vandaag. Uiteindelijk heb ik maar wat Convalescense met een spuitje gegeven. Daarna heeft ze wel iets gegeten maar wel te weinig. Ik mis nu haar spirit. Ik ben gewend dat wanneer ze bij me ligt dat ze dan spint. Dit is vandaag eigenlijk nog niet gelukt. Ze ligt nu al een paar uur bij me op schoot maar ze ligt heel anders en ze voelt kouder aan. Vanmiddag heb ik nog even een antibioticakuur voor haar opgehaald omdat haar oude kwaal, slijmvorming in haar keeltje en neusje, weer aan het opspelen is en dat is natuurlijk ook geen feest voor haar eetlust. Ik hoop dat dit haar wat helpt. Straks zal ik een extra lekker warm mandje, met zo'n warmhoudplaatje, een heatpad van Snuggle Safe dat ik in de magnetron opwarm en dan voor minstens acht uur warmte afgeeft, voor haar maken zodat ze de nacht goed doorkomt.